Zielona dorożka

Zygmunt Jan Prusiński

ZIELONA DOROŻKA

Wobec rannych chmur i wiatru

pójdziemy na te piaskowe wzgórza,

rozliczymy kolory dzisiaj zauważone

taki wewnętrzny remanent z przyrodą.

Skąd u mnie tyle wiary - kos a może

to czyżyk obserwuje nasze ręce,

one są razem jakby związane

przez nich płynie niebieska miłość.

To rzeka bezpieczna w nas płynie

kochamy się co kilka kilometrów,

brzegami słów całujesz moje usta

jakbyś chciała nadrobić czas.

I jest w tym urocza różowa bajka

wtulasz się z akacjowym uśmiechem,

kokietujesz jak sarenka w zaroślach

a ja jelonek ze szczęścia skaczę...

W nagrodę zamówię zieloną dorożkę -

poeta Gałczyński nas podwiezie...

Czytany: 290 razy