Zima z wiosną

Zima z wiosną się spotkały

Wystrojone w cudne suknie

I nam obraz malowały

Jak na najwspanialszym płótnie

Jedna trawom dała młodość

I kolorem je zbudziła

Drugiej z sukni opadł płatek

I marzenia ostudziła

Tulipany wraz z baziami

Otulone słońcem wstały

Bo stęsknione wiosny oczy

Je z miłością przywitały

Lecz nad ranem mróz przykucnął

Zmroził traw młodziutkie głowy

Kołysankę im zaśpiewał

By zapadły w sen zimowy

Puścił jednak przed południem

Zaskoczony słońca blaskiem

Bóg w swej mocy I miłości

Im pokazał swoją łaskę

Taniec ten trwał jeszcze chwilę

W rytm mieszając biel z szarością

Wciąż przybierając na sile

Radość czyniąc wszystkim gościom

A gdy już skończyły romans

Każda poszła w swoją stronę

A Wiatr nucił piosnkę w drzewach

O tym jak brał Cię za żonę

M CH

Winterthur 23 02 25