Złom i on

[Pchaj.]

 

Jadę na wózku.

Farba schodzi płatem.

Woda spływa po rancie.

Rączka owinięta taśmą.

Dłonie gołe.

 

On Nie patrzy.

Chwyta za pewne miejsce.

Przy krawężniku pas puszcza.

Zjeżdżam o palec.

Rant łapie mu rękaw – nitka wychodzi.

 

Poprawia.

Ustawia równo.

Przekłada chwyt.

Przy bramie szybciej.

 

Kładzie mnie na wadze.

Liczby zastygają.

Deszcz.

Ja leżę. Policzone.

Złom i on
Autor: NinjaC
Czytano 82 razy
Data dodania: 12.02.2026

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 11

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (9)

  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Nie potrafię w to wejść... jeszcze w początek tak, ale później... ktoś nie patrzy, ale pomaga. ale co z wagą... zaraz, ktoś odstawia złom... czy to oznacza, że ten wózek już niepotrzebny?

    Nie wiem, czy dobrze idę... widzę siebie w malinach
  • NinjaC 2 miesiące temu
    Dziękuję.
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Ty mi nie dziękuj, tylko naprowadź...
  • NinjaC 2 miesiące temu
    Tłumaczenia nigdy nie wychodzą na dobre. Fajnie, że wpadłaś.
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Za karę gwiazdami cię obrzucę...
  • Dusza_boli 2 miesiące temu
    Kolejny bardzo precyzyjny tekst. Nie ma tu ani jednego słowa o emocjach, a jednak są wszędzie.
  • NinjaC 2 miesiące temu
    Dzięki Duszyczko, dobrze, że to trafia.
  • Asteria 2 miesiące temu
    "Rant łapie mu rękaw-nitka wychodzi" perfecto
    ja mam teraz trudny okres, jak ze złomowania człowieka
    Bardzo mi się podoba
  • NinjaC 2 miesiące temu
    Dziękuje za to wrażenie. Pozdrawiam.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania