Złoty Świt Tom 1 Rozdział 2

– W moim oddziale raczej nie ma demokracji, ale dzisiaj sytuacja jest wyjątkowa – powiedział.

Decydujcie szybko – dodał po chwili.

– Uważam że trzeba go … – zaczął długowłosy mężczyzna z kosą.

W tej chwili strażnicy zaczęli się zbierać snajperka zabiła dowódcę wioskowych strażników, niebawem reszta z nich z przewagą liczebną zaczęła atak na oddział.

– Wycofujemy się ! bierzemy chłopaka do naszej kwatery – rozkazał dowódca.

Pierwsi pobiegli mężczyzna z kosą oraz dowódca za nim podążała jego siostra w środku znajdowały się bliźniaczki, Tarczownik osłaniał odwrót.

– Zaczekajcie moja kusza ! – krzyknąłem biegnąc za nimi.

Ich broń wyglądała tak samo, jak moja, była cała krwisto czerwona, a po niej przesuwały się i znikały dziwne nic niemówiące symbole, od których bolała głowa. To pamiątka przekazywaną przez pokolenia w mojej rodzinie, nie mogę jej tu zostawić.

– Spokojnie – powiedział tarczownik – mamy twoją kuszę !

I wyjął ze swojej torby mój rodzinny skarb.

To był nasz prawdziwy cel – oznajmił.

Jeśli tak potoczyły się sprawy mogę przemyśleć twoją kandydaturę do oddziału – krzyknął dowódca.

– Kiedy ja… – zacząłem.

– Nieważne dołączysz albo zginiesz – przerwał mi.

Biegliśmy dalej odgłosy pogoni za nami powoli cichły, oddział i ja zbliżyliśmy się do domu którego wcześniej nigdy nie widziałem.

– To kwatera ? – zapytałem się dowódcy.

– Tak – odpowiedział – teraz zastanowimy się czy moglibyśmy przyjąć cię w nasze szeregi, ale nie myśl nawet że od razu będziesz pełnoprawnym członkiem – zastrzegł.

Weszliśmy do kwatery, była urządzona w iście spartańskim stylu, po prawej zobaczyłem kuchnię a po lewej salon. Zauważyłem schody na piętro.

– Tam są sypialnie — wyjaśnił dowódca.

Weszliśmy do salonu usiedliśmy wokół stołu, najwyżej usiadł dowódca po jego prawej stronie snajperka po lewej mężczyzna z kosą koło niego siedziały bliźniaczki a tarczownik usiadł po prawej stronie ja siedziałem koło niego.

– Jestem za przyjęciem go do drużyny – zaczął dowódca.

– Za – poparli go pozostali.

– Witaj w drużynie jestem Lawler – przedstawił się dowódca.

– Jestem Seani młodsza siostra Lawlera i jego prawa ręka – przedstawiła się snajperka.

– Czyli miałem rację – pomyślałem.

– Jestem Agning – powiedział chłopak z kosą.

– Jestem Lea – przedstawiła się jedna z bliźniaczek.

– A ja Rea – przedstawiła się druga.

–Nazywam się Cedric – przedstawił się tarczownik.

– Jak ci na imię ? – zwrócił się do mnie Lawler.

– Acair – odpowiedziałem dowódcy.