Znak czasu
pod oknami w Wólce Krowickiej
nie pamięta się już Lwowa
droga kończy się za lasem
szklana ściana
u starych strach
u młodych obojętność
tylko pobielone krzyże
chcą coś powiedzieć
głosy coraz cichsze
krzaki coraz wyższe
tożsamość ograniczy czas
a kolejny pogrzeb
wydziera ziemi pamięć
Komentarze (2)
"Głosy coraz cichsze/ krzaki coraz wyższe" - te dwa wersy brzmią jak jakieś zaklęcie. Dobrze to robi całości. Puentę odczytuję tak: zakopywanie sprzyja odkopywaniu.
Nostalgicznie, ale z wyczuciem.
Czyli b dobrze.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania