Znaki czasu

Pamiętam z dzieciństwa

- drzewa, konar po konarze

wspinały się nad dachy,

by je osłonić

cienistymi koronami.

Dziś gdzie kiedyś było niebo

połyskują opromienione lustra.

Pod nimi, czasem

jakieś drzewko w kępie trawy.

- Zabierają nam niebo.

Na niebie ptaków mało,

Kundle nie ujadają wściekle.

Podwórka nie wrzeszczą

- maaamo, Heniek mnie kopnął.

- A dlaczego? - bo go oplułem.

Czasem jaki zagadnie

- daj pan pięćdziesiąt groszy,

na bułkę mi zabrakło,

- to może bułkę?

- coś pan, od obcych się brzydzę.

Dzień dobry, - a my się znamy?

- Kto wie, gdybym podał pesel...

Kwartały splecione parkanami.

Guziki, kody, szlabany-getta

Obok kontenerowe eldorado.

(lista udziałowców zamknięta)

Las - teren prywatny,

staw - wejście wzbronione.

A to co wczoraj był las - dziś zagajnik

z wielkim dołem, w prześwicie rzadniejących drzew.

Będzie wysypisko...

- Nie podoba mi się taka Polska.