ZOSTANiE
Zostanie po nas jeszcze jeden wiersz
Tych kilka strof
Tych parę słów
Ukryty sens
Będzie drżeć w chłodny dzień
Gdzieś tam na dnie
Na skraju niewinnych
Marzeń
Zostanie nostalgia
Miłość i ból
Złotawy oręż dzikich piór
Utkwionych w snach
I tylko łza maleńka łza
Spadnie z bębniącym deszczem
Do ogrodu poezji
Zapomnianym przez czas
Zostanie po nas
Plik w starym komputerze
I gąszcz niespełnionych porywów
Komentarze (9)
Wiersz pełen melancholii i wspomnień. Przyjemna lektura. Piąteczka!
W jednej strofce coś mnie zatrzymało, oranż powinno być jako kolor lub oręż jako broń.
Dzięki masz rację
Podzielam odczucia mojej Przedmówczyni! Bardzo, bardzo pozytywny i wzruszający wiersz!
Dzięki
Jesień, wieczór, melancholia, ciepła herbatka i Twój wiersz :)
???
Coś Ci w duszy gra. I teraz masz wybór. Albo dużo pracować i błyszczeć, albo pisać tylko dla wicusiow. Co wybierasz?
@laura Przynajmniej mój nick mogłabyś napisać bez mazurzenia, a nie: "wicusiow", hejterko nieomylna i niepoetycka.
W tym Twoim komie jest całe Twoje credo: jak być gwiazdeczką piszące wiersze. Z poezją nie ma to nic wspólnego. Proces wyrabiania surówki przez Przodowniczkę Pracy.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania