zwykła

zwykła niedziela pachnie rosołem

chodzi w miękkim szlafroku

samotność od soboty tuli

tyjącą

rok po roku

popija kawę w porannym kubku

plącze się między garnkami

rozmawia z psem

wpatrzonym wiernie w zmęczone oczy

pani

zwykła niedziela czeka z obiadem

mama pachnąca ciastem przywiezie rację

zmartwienia

lęki

żarty ciut przyciasne

i tradycyjnie znowu sama

odwiedzi swego Boga

spróbuje znaleźć Jego Twarz

na

wyświechtanych drogach

i zamknie dzień

co samotnością niemal onieśmiela

poprzeplatana tęsknotami

zwyczajna... ot…

niedziela