Zwykły wpis w dzienniku
Dzisiaj wybrałem się na siłownię. Minęło ponad pół roku od mojej ostatniej wizyty w tym miejscu. Wolałem ćwiczyć w domu. Mam odpowiednio dużo miejsca i sporo sprzętu do ćwiczeń. W pewnym momencie zacząłem czuć się samotny i chciałem być między ludźmi. Na siłownię chodzę, z przerwami, od ośmiu lat. Były momenty, że ćwiczyłem z kolegami z pracy, ale znacznie częściej chodziłem sam. Nigdy nie byłem w stanie poznać tutaj żadnych nowych ludzi. Kilka osób zamieniło ze mną parę zdań, ale ja sam nigdy do nikogo nie zagadałem. Nie mogłem się przełamać. Byłem zbyt nieśmiały. Podczas treningu głównie skupiam się na trenowaniu. Lubię jednak dyskretnie obserwować ludzi. Przysłuchiwać się niektórym rozmowom. Wyłapywać ciekawe momenty, drobne gesty.
Przez te wiele lat siłownia, na której ćwiczę nie zmieniła się prawie wcale. Zmieniło się jednak moje postrzeganie tego miejsca. Dawniej było ono przepełnione życiem. Tryskało energią. Będąc tam dzisiaj, czułem że dawna energia gdzieś uleciała. Było ciemniej niż zwykle, zimniej, ciszej.
W pewnym momencie spostrzegłem młodą dziewczynę. Miała prawdopodobnie osiemnaście lat i była piękna. Wiele zjawiskowych dziewczyn można spotkać na siłowni, ale ta była jedyna w swoim rodzaju. Rozmawiała z młodym chłopakiem, śmiała się, a mnie nachodziły różne stany. Na początku było podniecenie, które później ewoluowało w smutek i żal.
Moje życie w tej chwili bardzo przypomina sen. Czuję się, jakbym był za cienką powłoką, która oddziela mnie od intensywności tego świata. Ta powłoka oddziela mnie od skrajnego szczęścia, ale także od skrajnego smutku. Wolałbym, żeby nie było tego stanu zamroczenia.
Pamiętam, jak parę razy byłem krytykowany przez ludzi, którzy twierdzili, że jestem nieobecny w ich towarzystwie. Bardzo ich za to przepraszam, ale jeśli tak było, musiałem mieć ku temu powody. Teraz sytuacja jest o tyle dziwna, że bardzo często czuję się, jakbym był nieobecny w swoim własnym towarzystwie. Jakbym oddzielił się od siebie. Teraz jednak, kiedy piszę ten dziennik, czuję się lepiej.
23.12.2022
Komentarze (1)
Udany zapis kawałka życia — jest kilka głębszych myśli wartych zastanowienia. ☆ ☆ ☆ ☆ ☆
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania