Żyć po swojemu

Chcę być sam i żyć po swojemu. To chyba nie aż tak dużo. Zanurzyć się w swój świat i jedynie co jakiś czas wynurzać się na powierzchnie. Tak na chwilę, żeby uporządkować przyziemne sprawy. Jedynie takie życie mógłbym uważać za w pełni przeżyte. Ludzie mogliby obgadywać mnie za plecami. Mogliby mówić o mnie, że jestem dziwakiem, odludkiem i że żyję w swoim świecie. A ja tylko mówiłbym, że każdy widzi świat na swój sposób. Nie zabierajcie mi kolorowych barw, którymi maluję swoją rzeczywistość. Wasze szarości do niczego mi się nie przydadzą. Zachowajcie dla siebie ostre słowa, które mogłyby wybudzić mnie nie snu. Mój sen to dla mnie esencja mojej egzystencji na tej planecie. Nie każcie mi wracać na ziemie, w momencie, w którym właśnie po niej idę. Nawet kiedy jakieś przykre zdarzenie wybudzi mnie z mojego snu, ja wciąż będę mieć go pod powiekami. On nie pozwoli mi odczuwać cierpienia i szybko zabarwi je barwami niezwykłości. Bycie męczennikiem we własnej mrocznej baśni jest lepsze niż cierpienie nijakie i pospolite. Dość jednak o cierpieniu. Cieszmy się każdą chwilą, w której jesteśmy szczęśliwi. Zadumajmy się nad każdą chwilą, w której możemy być szczęśliwi, ale z jakiegoś powodu nie jesteśmy. Zrzućmy z oczu filtry, które narzucają nam inni. Porzućmy ich niepotrzebne grymasy. Życie w strachu nie jest warte życia. Nim się zorientujemy, już nas nie będzie. Niech towarzyszy nam spokój.

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • Bajeczna 10 miesięcy temu
    Bardzo dobre spojrzenie na życie według własnej potrzeby , ale -czy jest to łatwe? są tacy ludzie , ale zwykle są odlutkami bo mało kto chce się z takim zadawać. Dziękuję za chwile zadumy dzięki Twojej refleksji. daje 5
  • zsrrknight 10 miesięcy temu
    Bardzo dobre

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania