Nad ranem

Przychodziła codziennie nad ranem

Wiedziała kiedy nie potrafiłem zasnąć

Kładła ręce na bliznach poprzedniej nocy

Kołysała w ramionach nie pozwalając na skruchę

Tłumaczyła czym jest życie

Bez emocji mówiła jak to pięknie jest żyć

Sama w to nie wierzyła

Wiedziałem że mówiła tak

Bo miała nadzieję że może dla mnie

Życie będzie łatwiejsze

Jeśli podejdę do tego odpowiednio

Nie chciała przerażać mnie trudnościami życia

Podchodziłem najlepiej jak się dało

Z uśmiechem

Bez załamań

I udawało się

Ale potem zostawiła mnie samego

I już wiedziałem o jakich trudnościach mówiła

Wszystkie rady runęły tak jak życie

Czy okazało się lepsze?

Choć na chwilę nie było proste

A ona?

Przychodziła codziennie nad ranem

I kładła ręce na bliznach poprzedniej nocy

I tłumaczyła jak łatwo jest żyć