Życie..

Cześć. Nie jestem najlepsza w pisaniu... Nigdy nie interesowałam się tym.. Ale gdy zobaczyłafm aska pewnej dziewczyny, zainteresowała mnie jej historia...W wieku 14 lat jej waga nie była odpowiednia do jej wzrostu. Ludzie ją wyśmiewali, bili. Nienawidziła siebie.Postanowiła coś ze Sobą zrobić, zaczęła ćwiczyć. Kiedy jej waga była odpowiednia, ona tego nie zauważyła, dalej próbowała schudnąć. Kiedy jej stan zdrowia się pogorszył, poszła do lekarza. Doktor uznał Anoreksje.. Dziewczyna była załamana. Gdy patrzyła codziennie w lustro, ciągle widziała siebie jako 14 latkę, grubą i brzydką. To było najgorsze co mogło się przydarzyć. Jej plan dnia był okropny, codziennie przed śniadaniem, obiadem i kolacją musiała być podłączona do kroplówki, psycholog regularnie przychodził do niej do domu. Wysłano ją do szpitala który miał jej pomóc. Gdy poznała dziewczynę Ole, która miała raka trzustki, dziewczyny się zaprzyjaźniły. Oli z dnia na dzień pogorszył się stan. Przyjaciółka zmarła, walczyła ale przegrała...Smutna kumpela nie mogła się z tym pogodzić, poszła do łazienki, wzięła żyletkę i zaczęła rysować po swojej skórze paski, kiedy za mocno przejechała po nadgarstku.. Upadła, krew lała się z ręki. Na szczęście pielęgniarka zobaczyła jak leży na podłodze, pobiegłaby ja ratować. Dziewczyna została przewieziona na specjalny oddział. Miesiąc leczenia pomógł jej, normalnie funkcjonować, lecz dalej była osłabiona.4 miesiące po opuszczeniu szpitala, zaczęła chodzić do szkoły. Chciała być szczęśliwa. Założyła aska, by pokazać osobom, że nie warto niszczyć swojego życia przez odchudzanie. Kiedy uzależniamy się od ćwiczeń i wszystkich diet, patrząc w lustro, nadal mamy w głowię tę dziewczynę co była na początku. Nie chodzi o to, by dziewczyna nie odchudzała się, wręcz przeciwnie, jeżeli dziewczynie nie podoba się swoje ciało, może coś z tym zrobić, ale bez przesady. Nie przeginać ze wszystkim... Nie musisz być piękna, żeby być szczęśliwa.!