Życie beztroskiego dziecka

Patrzę na świat z beznamiętną miną

Właściwie...

Nie czuję nic

Kiedyś było miło...

Ale to przeszłość

Płatam figle bez cienia emocji

Za wymówkę wykorzystuję łzy

Jestem z wami taka samotna...

Dlaczego tak jest...?

Płyną lepkie jak miód pytania

Szczerze mówiąc... chyba żadne z was

Nie potrzebuje mojego istnienia...

Mam rację?

Czuję się zbędna...

Ach... dlaczego tak jest?

Próbujecie być przyjaźni...

Ale...

Nie podoba mi się

Czy dziś też jestem złym dzieckiem...

Niepotrzebnym dzieckiem?

Śnię barwne sny...

Lecz gdy się budzę

Widzę tylko swoje czarne dłonie...

Czy tak wygląda życie...

Beztroskiego szczęśliwego dziecka?