Życie i serce w rozterce

To było wówczas. Wtenczas przemówił do mnie Bóg wszystkich Bogów. - ZEUS. I rzekł do mnie:

Przeszłeś wszystkie próby pomyślnie. Teraz czeka Ćię nagroda. Wiesz gdzie jest ta twoja ulubiona polana w lesie, z trzema Dębami. Idź tam niezwłocznie. Więc wsiadłem na rower, żeby było szybciej. Pedałuję, pedałuję, pedałuję!!

(podrzucam temat prawicowym jednostkom, do rozwinięcia. Oni już coś wyskrobią. To nieprawda, że nie skrobią).

A tam w pniach Dębów, siedzą trzy piękne istoty płci (puci) pięknej, przecudnej urody.

To były DRIADY.

Nawet sztuczna inteligencja, z której tak namiętnie i wszędzie korzystam, nie stworzyłaby tak przecudnych istot.

Pogadaliśmy sobie o tym i o tamtym. One przekazały mi sekret na nieśmiertelność.

Jednak zastrzegły, żebym z nikim się nim nie dzielił. Bo inaczej zostanę pogrzebiony jak inni.

Chciałbym podzielić się tym sekretem, chociaż z najbliższymi.

Bo po co żyć samemu na tym świecie.

Napisałem do pewnej redakcji:

- Droga Justynko, co robić?

Czekam na odpowiedź.