Życie jest liryką ?

Życie ludzkie jest jak limeryk!

Żartobliwe, krótkie, biegnące do celu.

Na pierwszym planie groteska bryluje,

swą estetyką życia kreuje.

Czasem się tragizm z komizmem pomiesza,

można rozważyć: czy ja mam pecha?

Swoim absurdem wciąż zaskakuje,

starym i młodym życia rujnuje.

Młoda mężatka i wdowiec sędziwy

nadal tego pragną, chcą adrenaliny!

Siedząc w kawiarni czy w stogu siana,

nieustannie wypatrują lepszego mieszkania.

Egzystując na rencie, prowadząc biznes poczciwy,

ciągle odczuwają brak adrenaliny!

I tak przędą przez długie lata,

szukają sposobu na poprawę świata.

Będąc na krańcu ziemskiego znoju,

krzyczą w niebiosa: „teraz daj spokoju”.