życie na zakładkę

Komentarze (9)

• 
  Lotos 3 godz. temu

  Ciekawy wiersz, zarówno w formie jak i treści.

• 
  Dusza_boli 3 godz. temu

  Dziękuję Lotos za wizytę i komentarz.

• 
  Grafomanka 3 godz. temu

  W lasach ukrywali się w czasie wojny, i po wojnie, partyzanci i ginęli... często zdradzani przez ''swoich'', którzy sprzedali się, tak jak dzisiaj sprzedają się niektórzy, jedni dla bycia Europejczykami, inni ze strachu przed nazwaniem moherami, a większość ze strachu przed wyśmianiem... bo elity wyśmiewają, chociaż już tylko jakieś niedobitki...
  
  Twój wiersz przypomina mi piosenkę J. Kondratowicza i K. Klenczona ''Biały krzyż''

• 
  Dusza_boli 2 godz. temu

  Dziękuję Ci za ten komentarz i skojarzenie z „Białym krzyżem”.
  Dla mnie to rozważanie o tym, jak przyroda i człowiek inaczej traktują znikanie i trwanie i o tej ludzkiej potrzebie zatrzymywania tego, co przemija w symbolach.

• 
  Grafomanka 45 min. temu

  Dusza_boli, też o tym myślałam... ale zatrzymał mnie pierwszy wers, a później już poszłam za obrazem ludzi, dla których las był domem... a dzisiaj, gdyby nie pomniki, nikt by nie znalazł ich śladów

• 
  Garść 2 godz. temu

  "korzenie przejmują dalej to czego nie uniosły płuca
  
  a mech
  cierpliwie obrasta wszystko
  co przestało się bronić"
  
  Świetny ten fragment. Dla mnie jest metaforą pamięci (korzenie) i zabliźniającej się rany z przeszłości (mech).

• 
  Dusza_boli godzinę temu

  Dziękuję Ci, bardzo się cieszę, że ten fragment tak z Tobą zarezonował. Lubię kiedy wiersz dotyka rzeczy, których wprost nie nazywam.

• 
  C₁₂H₂₂O₁₁ godzinę temu

  Chciałabym napisać, że mech tylko obrasta zacienione części, ale jest dużo więcej takich roślin, które aby przeżyć rosną z ograniczonym dostępem do światła.
  Zakładki z kwiatów, kiedyś ludzie przenosili sporo do literatury. :)

• 
  Dusza_boli godzinę temu

  Zakładki z roślin… jakby dało się nauczyć lato oddychać papierem ;)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania