życie zamknięte na oścież

Zapytałem ciszę

czy ja życie piszę

czy mnie pisze życie

i tę jej odpowiedź

utrwaliłem sobie:

- co się wokół zdarzy

wszyscy swoją wolą

wyśnione obrazy

ubierają w kolor

 

Pędzle świat podaje

los odmierza płótna,

aby dzisiaj na nich,

malowało jutra.

 

Niewidzialna ręka

treści scenariusze

jednym zimny błękit

drugim feerie wzruszeń.

 

Życie jest jak ławka

od teraz do jutra,

choć droga i ciasna

licznym wciąż przykrótka

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • Mona Demona 3 godz. temu

    Pierwszy wiersz, który dziś przeczytałam i cieszę się, że właśnie ten.

    Witaj z powrotem 🙂

  • ireneo 2 godz. temu

    o, byłem pożyteczny:)
    Dziękuję, a jestem na trochę przed pokłonem pamięci wobec na zawsze już nieobecnych.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania