życie zamknięte na oścież
Zapytałem ciszę
czy ja życie piszę
czy mnie pisze życie
i tę jej odpowiedź
utrwaliłem sobie:
- co się wokół zdarzy
wszyscy swoją wolą
wyśnione obrazy
ubierają w kolor
Pędzle świat podaje
los odmierza płótna,
aby dzisiaj na nich,
malowało jutra.
Niewidzialna ręka
treści scenariusze
jednym zimny błękit
drugim feerie wzruszeń.
Życie jest jak ławka
od teraz do jutra,
choć droga i ciasna
licznym wciąż przykrótka
Komentarze (2)
Pierwszy wiersz, który dziś przeczytałam i cieszę się, że właśnie ten.
Witaj z powrotem 🙂
o, byłem pożyteczny:)
Dziękuję, a jestem na trochę przed pokłonem pamięci wobec na zawsze już nieobecnych.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania