ŻYCIOWA ROLA
Przez teatralną scenę życia
plebs się przewija bezimienny
niosąc marzenia bez pokrycia,
jakby wiersz pisał niepiśmienny
tysięczny tłum bezpłciowej plechy.
Jeden na milion z jakąś rolą
wierzy, że choćby dla uciechy,
zagrać epizod mu pozwolą.
A kiedy stopień wyżej staje
i w wyobraźni tłumy wrzeszczą
dźwięk prozaiczny rozpoznaje -
to tylko deski sceny trzeszczą.
Komentarze (7)
Kiedyś
Ach Franka Franka
Powiedzże Frania
Co z nami będzie
Względem….
A tu
Ach Grisza Grisza
Powiedzże Grisza
Czemu tak…
Dzisiaj
Bez mojej oceny
Zainspirowało mnie coś...
Grisza po odpowiedzi masz moją 5
Nie komentuję ale *****
Yhym. Spoczko
Nie ma to jak stanąć po właściwej stronie sceny... 5!
Czasem trzeba powiedzieć więcej. 5
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania