ŻYCIOWA ROLA

Przez teatralną scenę życia

plebs się przewija bezimienny

niosąc marzenia bez pokrycia,

jakby wiersz pisał niepiśmienny

 

tysięczny tłum bezpłciowej plechy.

Jeden na milion z jakąś rolą

wierzy, że choćby dla uciechy,

zagrać epizod mu pozwolą.

 

A kiedy stopień wyżej staje

i w wyobraźni tłumy wrzeszczą

dźwięk prozaiczny rozpoznaje -

to tylko deski sceny trzeszczą.

Średnia ocena: 3.2  Głosów: 9

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (7)

  • Barmaria 3 godz. temu

    Kiedyś
    Ach Franka Franka
    Powiedzże Frania
    Co z nami będzie
    Względem….
    A tu
    Ach Grisza Grisza
    Powiedzże Grisza
    Czemu tak…
    Dzisiaj

    Bez mojej oceny

  • Grisza 3 godz. temu

    Zainspirowało mnie coś...

  • Barmaria 3 godz. temu

    Grisza po odpowiedzi masz moją 5

  • Grażyna 3 godz. temu

    Nie komentuję ale *****

  • JagVetInte 3 godz. temu

    Yhym. Spoczko

  • Grafomanka 2 godz. temu

    Nie ma to jak stanąć po właściwej stronie sceny... 5!

  • piliery 2 godz. temu

    Czasem trzeba powiedzieć więcej. 5

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania