Życzliwość nieznajomych

Wyjąłem twoje zdjęcie spod obudowy mojego telefonu i odłożyłem do szuflady

Wyciągnąłem uczucie z dna mojego serca i wyrzuciłem je na bruk

Pojechałem do klubu przez rozświetlone miasto,

z otwartą klatką i płonącym neonem w żyłach

Fluorescencyjnie dziki i gotowy,

by zjednoczyć się z ruchomą masą ciepła, potu i pasji

Jak dyskotekowa kula zderzam się więc z podłogą,

pękając do samego rdzenia na tanecznym parkiecie,

i pozwalam światłu wniknąć do moich ran,

uleczonych przez życzliwość nieznajomych