Żyła

Co ja narobiłem?

Zimno.

Chłodno.

Otworzyłem

na własnej skórze

przekonanie.

W słowach

płynie krew.

Wierszem

napisałem wnętrze —

widzialne,

napompowane serce

strachem.

Oblany

kwaśnym potem

szoruję pod prysznicem

w gorącej wodzie

rane.

Tętno.

Nie gaśnie.

Bije.