Literkowa bitwa na rymy - A my się kochaliśmy

Twój słodki szept

Do snu mnie kołysze

Kocham ten czas

Kiedy go słyszę

I dusza moja

Jemu podlega

Nie muszę się starać

Ty o mnie zabiegasz

 

Leczysz mnie z bólu

Wyrzutów sumienia

Łagodzisz prawdę

Niszczysz cierpienia

Dajesz mi wszystko

Czego mi trzeba

Zabierasz smutki

Uchylasz nieba

 

I tylko ciebie

Już potrzebuję

Od reszty świata

Się izoluję

Gdy wszyscy gnają

Świat zabiegany

Nam nie potrzeba

My się kochamy

 

Mówisz że mnie kochasz

I zawsze wysłuchasz

Pochlebstwa przysięgi

Szepczesz mi do ucha

Mówisz - zawsze będę

Mówisz że zostaniesz

Ale ja odchodzę

I żegnam - szatanie

Średnia ocena: 4.4  Głosów: 8

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Pisarka ^.^ 06.02.2016
    Mi się bardzo podoba
  • Rasia 06.02.2016
    Dosyć ciekawy wiersz, właściwie można zinterpretować go na kilka sposobów i tym od razu zyskuje w moich oczach. Słów tak niewiele, a zawierają w sobie tyle historii i możliwości. I znów rymy co dwa wersy. Z tym spotykam się tylko u Ciebie, ale chyba powinnam przywyknąć. Pomimo to sprawiłaś, że tekst był bardzo rytmiczny za sprawą sylab i to zupełnie rozmyło wrażenie, że chyba nie wszystko ze sobą współgra. Tutaj ten zabieg ładnie się zaprezentował, ode mnie 5 :)
  • O-Ren Ishii 06.02.2016
    Lubię rymować co dwa wersy i po prostu to mi pasuje, sama nie wiem. Oczywiście interpretacja dowolna. Dziękuję bardzo za opinie :D
  • Neurotyk 07.02.2016
    Moje interpretacje: 1. Mężczyzna okazał się nie wart i nie szczery w uczuciach stąd porównanie do Szatana; 2. Podmiot liryczny mówi o realnym diable, który go kusi i rozczarowuje miłością tak wielką, że otwierająca nawet bramy nieba.
  • Neurotyk 07.02.2016
    Oczarowuje*
  • O-Ren Ishii 07.02.2016
    Neurotyk Oczywiście, można interpretować na oba sposoby, jak i na wiele, wiele innych :)
  • Karo 20.02.2016
    I tylko ciebie
    Już potrzebuję
    Od reszty świata
    Się izoluję
    Gdy wszyscy gnają
    Świat zabiegany
    Nam nie potrzeba
    My się kochamy ~ to jest najpiękniejszy fragment z całej dotychczasowej Bitwy ;) Za sam ten fragment ode mnie dostajesz 5, a pomyśl, co będzie jeśli ocenię resztę tekstu ;P Ogółem przychodzi mi do głowy jedno słowo - GENIALNIE! Wiersz jest idealny. Można powiedzieć, że niczego mu nie brakuje. Rymy są dla Ciebie taką łatwością, są delikatne, skoczne i miło się je czyta. Jako, że ja jestem trochę rąbnięty (i lubię myśleć, że inni też), to interpretuje go w sposób taki: "diabeł" jest prawdziwym szatanem, który obiecywał Ci miłość, szczęście i wiecznie młode dziewice czekające w raju ;) (If you know, what I mean) Ale coś nie wyszło i ogółem jest zajebiście... Jednym słowem dostajesz WIELKKĄ PIĄTKĘ oraz życzę Ci powodzenia w Bitwie ;P
  • O-Ren Ishii 20.02.2016
    Jejć, dziękuję baaaaardzo! Ja ocenię wiersze pewnie troszkę później albo po niedzieli ;_;
    Ale naprawdę nie spodziewałam się aż takiego entuzjazmu. Dzięki :D
  • little girl 20.02.2016
    ---- Ocena Bitewna ----
    Zacznę od Ciebie, bo jako ostatnia wstawiłaś swój link ;) Aaa i jeszcze w tytule powinno być oznaczone, że ten wiersz to bitwa.

    Czytając pierwszą zwrotkę byłam w stanie wyobrazić sobie całą sytuację, wczuć się w uczucia podmiotu.
    Podobał mi się również sposób narracji, jest delikatny, subtelny

    W drugiej strofie mam wrażenie, że osoba mówiąca jeszcze bardziej uwydatnia zalety, swoją silną więź z osobą, do ktorej kieruje swoje słowa. Jest w pewien sposób uzależniona od jego obecności, słów, gestów.

    Co również potwierdzają słowa następnej zwrotki. Coraz bardziej rysuje się toksyczność relacji między kochankami - podmiot jest w stanie porzucić wszystko, odizolować się od otoczenia, byleby być ze swoim kochankiem.

    Dochodząc do ostatniej, która z początku zdaje się byc nadal snem osoby mówiącej, która ma klapki na oczach, lecz nie - dwa ostatnie wersy zmieniają całą postać rzeczy.

    Nie jestem w stanie stwierdzić, dlaczego zdanie podmiotu lirycznego uległo tak diametralnej zmianie, nie jest to widoczne w wierszu. Dlaczego adresat nagle zostaje nazwany 'szatanem', co takiego zrobił? Tego mi zabrakło.

    Podsumowując wiersz mi się podobał ;) W interesujący sposób przedstawiłaś całą relację, jak wspomniałam jedyne zastrzeżenia mam do nie do końca jasnej reakcji osoby mówiącej w wierszu. :)
  • O-Ren Ishii 20.02.2016
    Dziękuję bardzo.
    A weźmy to... Jak najdosłowniej. Podmiot kocha szatana, razem z nim czyni zło, mimo że to szatan. Po czasie otrząsa się i mimo tej wspaniałej miłości - odchodzi.
    Chyba tak można to wytłumaczyć. A nawet jeśli - nie wszystko musi być do końca jasne.
    Jeszcze raz bardzo dziękuję za opinię :D
  • Moni 21.02.2016
    Zabrałaś mi przyjemność interpretowania tego jako nawróconą satanistkę z depresją. :C
    Ale wierszyk bardzo dobry, myślałam, że to o chłopaku. C: Tylko te rymy, co raz były, raz nie... Ale nie zauważyłam tego, póki o tym nie przeczytałam no i tu to celowe, więc się nie czepiam. Znowu króciutko, przepraszam, ale bez rozpisaniu o interpretacji nie ma o czym pisać. :C
  • O-Ren Ishii 21.02.2016
    Ugh, przepraszam :(
    Ale dzięki, dzięki :D
  • Neurotyk 21.02.2016
    ___komentarz, recenzja bitewna___

    Wiersz w przeważającej, a nawet w całości, jest wyliczenie ZALET. Zalet i zasług. Piękna laurka na pierwszy rzut oka. Słowa „szept”, „słodki”, zwrot „kołysze do snu”, wszystko to podkreśla i wzmaga pozorne tylko (jak dowiadujemy się później) BEZPIECZEŃSTWO.

    Mamy poczucie, że PODMIOT LIRYCZNY składa hołd uwielbienia miłości, kochanemu, komuś DOBREMU:

    „Nie muszę się starać
    Ty o mnie zabiegasz”

    – Tak, teraz wiemy, że mowa o ukochanym, który zabiega o względy czy bezpieczeństwo i komfort ukochanej> Czy na pewno...?

    „Leczysz mnie z bólu
    Wyrzutów sumienia
    Łagodzisz prawdę
    Niszczysz cierpienia
    Dajesz mi wszystko
    Czego mi trzeba
    Zabierasz smutki
    Uchylasz nieba”

    – teoretyczny adresat słów podmiotu lirycznego, okazuje się, że „leczy z bólu” oraz „z wyrzutów sumienia”. Mało tego! „łagodzi prawdę” i „niszczy cierpienia”; „zabiera smutki”, uchyla nieba” – cóż za niezwykła moc? Czy ziemska miłość może być tak silna, ze potrafi to wszystko czynić? Czy może jej źródło nie jest na ziemi? A najważniejsze: leczenie z wyrzutów sumienia jest czymś ZŁYM! Przecież dobrze jest, gdy mamy wyrzuty sumienia, więc dlaczego ukochany leczy objawy naszych złych uczynków ? Może nie jest on dobry, lecz zły? Może jest podstępny???

    Zabiera smutki i uchyla nieba – cóż, mógłby to być ukochany, ktoś bliski, więc cały czas podmiot liryczny nie określa WPROST adresata swojej wypowiedzi, aczkolwiek wprowadza już pewne wątpliwości co do intencji oraz charakteru ów adresata.

    „I tylko ciebie
    Już potrzebuję
    Od reszty świata
    Się izoluję
    Gdy wszyscy gnają
    Świat zabiegany
    Nam nie potrzeba
    My się kochamy”

    – Pozorne „izolowanie się od świata” mogłoby świadczyć o pozytywnym wydźwięku tej ucieczki, lecz nie do końca. Izolowanie się i pragnienie „tylko ciebie” jest już objawem zagubienia i zatracenia. „Nam nie potrzeba tego świata zabieganego”, bo „my się kochamy” – kolejne pozorne wyznanie więzi i autodestrukcyjnej chęci ucieczki od ŚWIATA.

    „I zawsze wysłuchasz
    Pochlebstwa przysięgi
    Szepczesz mi do ucha
    Mówisz - zawsze będę
    Mówisz że zostaniesz
    Ale ja odchodzę
    I żegnam – szatanie”

    – W końcowej STROFIE podmiot liryczny podsumowuję „miłość” do adresata swojego wyznania, ale… Następuję NAGŁY, NIE SPODZIEWANY zwrot akcji.

    Podmiot liryczny wyznaję, że – mimo wszelkich zabiegów obiektu „miłości” – ODCHODZI. Ale od kogo?! Od SZATANA.
    Znamy już adresata słów podmiotu lirycznego.

    Taki forma wiersza jest pewną zabawą z odbiorcą, czytelnikiem, w 'kotka i myszkę'. Zabieg udał się moim zdaniem i pokazał talent autora, czyli Twój, O-Ren Ishii.

    Bez większych błędów technicznych.

    PS

    Jestem usatysfakcjonowany WYSOKIM poziomem Bitwy (mówię również o pozostałych, zgłoszonych wierszach)

    Ciał Bambino, wszystkim:D

    Neuro.
  • O-Ren Ishii 21.02.2016
    Dziękuję bardzo :D
  • Sky300 25.02.2016
    Komentarz bitewny:
    Nie dotarł do mnie wiersz, więc nie mogę o nim za dużo powiedzieć. Mam jednak świadomość, że jest genialny i nie mam się do czego przyczepić. Po prostu do mnie nie trafił. Nie przejmuj się, bo mi rzadko coś się podoba :P
    Bardzo spodobała mi się druga strofa. Były w niej takie piękne określenia...
    Dobra... Nie umiem oceniać ;_; Jak coś jeszcze wpadnie mi do głowy, to napiszę :)
  • Neurotyk 25.02.2016
    spoko, można dopisać w razie czego, a jak nie czujesz, że masz coś do powiedzenia, to nie musisz mowić i się rozpisywać:)
  • O-Ren Ishii 25.02.2016
    No dobrze, rozumiem wszystko. Dziękuję. :3
  • Arysto 27.02.2016
    Komentarz bitewny:

    Miła przewrotność na końcu - w sumie dałem się zaskoczyć, byłem pewien, że będzie to poemat miłosny na reklamę, ale ostatni wers sprawił, że przeczytałem wiersz od końca. Da się, przy odrobinie inwersji i da się nieźle.

    Sam przekaz jest prosty, miejsca na interpretację nie widzę specjalnie dużo - wszystko jest raczej oczywiste, język prosty, raczej nie mogę tutaj zanurkować pomiędzy metaforami, symboliką, co nieco mnie drażni, zwłaszcza przy tak dobrym pomyśle. Rymy sprawiły, że w wiersz wkradł się banał i nieco trąci on częstochowskimi zagrywkami, również nadmiernie i kompletnie niepotrzebne używanie entera sprawiło, że po prostu czułem, że to idzie bardziej w stronę... wierszyka niż wiersza. Dostrzegam błyskotliwość pomysłu, ale nie dostrzegam tej samej błyskotliwości w wykonaniu, gwiazdę geniuszu zasnuła mi raczej kiepska rymowanka i próba zmiany wersów na zwisające z sufitu serpentyny - enter, enter, enter.

    Ode mnie 3 - chociaż sam pomysł, wywrotka na końcu dostałaby 5.
  • O-Ren Ishii 27.02.2016
    W porządku, dziękuję za komentarz i ocenę :D Rozumiem, w tym wierszu niekoniecznie zależało mi na metaforycznym przekazie. Przekaz dosłowny, uważam, nie jest gorszy. W każdym razie, dzięki wielkie. :D

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania