Błękitna
ratuj obraz nim lustro rozbijesz
czeka na ciebie w srebrnej kołysce
złapałeś skrzydła co już zgubiłeś
znowu szybujesz nad łąki czyste
weź pustą kartkę choć krawędź rani
białym wilgotnym pomaluj śniegiem
zauroczona złudnym kolorem
w nieświadomości rozmoczy siebie
w zaciszu klucza nuty się budzą
wśród wielu oktaw były uśpione
znów się narodzą orkiestra zagra
w błękitnej sali nową symfonię
Komentarze (3)
Ładnie, naturalnie – bo tutaj coraz częściej pojawiają się produkty AI i zachwycają się nimi ludki – być może grupy wzajemnej? 🦍🍓
Marabut jest tego przykładem 🤣
il cuore→Dzięki:)→Lubię AI zadawać dziwne pytania. Np: Jaka ilość myszy, byłaby potrzebna, by zrobić z nich kulę wielkości Ziemi:~)Pozdrawiam :~)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania