Cudowne Źródełko

Gdy lud wioski obiegła nowina o cudownym źródełku, wielu chorych i cierpiących, pospieszyło w owe miejsce, by uzdrowienie uzyskać.

A gdy prawie u celu byli, weszła w tłum mała dziewczynka. Podążała spokojnie, niosąc w sercu swoją prośbę. lecz każdy chciał być pierwszym, by dla niego nie zabrakło.

Po chwili pod nogami, plątało się stratowane, zakrwawione ciało. A było tak, że wielu odpowiedzialnych za śmierć, ozdrowiało, a reszta została taką, jaka przyszła.

***

–– Słyszałaś sąsiadko?

–– Co?

–– Matka Zuzi wyzdrowiała.

–– Cóż z tego, skoro córkę straciła.

–– Ma jeszcze piątkę dzieci.

***

Trudno mi pojąć zasady Wielkiej Rzeki,

którą cały czas się staję – pomyślało źródełko.