9NStyl - Powrót na wieś - Namietny dotyk

w temacie: Szarlatanka na wiosnę.

Iza Black była wesołą blondynką o błękitnych oczach. Mieszkała w bloku na jednym z osiedli. Tego dnia siedziała na balkonie i czytała książkę, gdy nagle zadzwonił telefon.

„Ciekawe, kto to może dzwonić?” — zastanawiała się Iza.

Wstała z krzesła i podeszła do stolika, na którym stał telefon.

— Halo? — zapytała Iza.

— Iza?

— Tak, a kto pyta?

— Mówi ciocia Ewa, czy mogłabyś przyjechać?

— Dobrze.

— To czekamy.

Dziewczyna po rozłączeniu się w sypialni spakowała najpotrzebniejsze ubrania.

Wzięła torbę i opuściła mieszkanie. Po zamknięciu drzwi zeszła na dół. W drzwiach wejściowych spotkała swoją sąsiadkę z parteru.

— Dzień dobry pani Ulo.

— Dzień dobry, moje dziecko, widzę, że wyjeżdżasz.

— Tak na wieś.

— To cię nie zatrzymuję.

Starsza kobieta weszła po schodach i zniknęła w swoim mieszkaniu.

Iza po wyjściu na dwór wsiadła do swojego czerwonego Opla Astra i odjechała.

Godzinę później dotarła do wsi Grom. Po chwili zatrzymała się przed drewnianym domkiem, który stał na końcu, po czym dziewczyna wysiadła. Wyjęła torbę z bagażnika i podeszła do furtki. Wzrokiem zlustrowała okolicę, uśmiechając się przy tym.

„Ale to pięknie" — pomyślała.

W pewnej chwili zauważyła starszego mężczyznę, który pracował w ogrodzie obok domku jej babci.

— Dzień dobry.

Iza przywitała się z sąsiadem babci.

— Jakie tam „dzień dobry”! Wreszcie ta stara szarlatanka, która co roku na wiosnę rzucała uroki na nasze zwierzęta… Za mnie mogłaby wreszcie umrzeć, uwalniając nas od siebie.

— Jak pan tak może mówić o mojej babci, która zrobiła dla tej wsi tyle dobrego! Zawsze pomogła, gdy ktoś poprosił ją o pomoc.

— Więc ty jesteś tą wnuczką Izą, o której tyle gadała ciągle!

—Tak ja.

— Wracaj do siebie do miasta, bo tu nie będziesz miała życia!

Starszy mężczyzna splunął przed siebie z pogardą i wrócił do swoich obowiązków.