Aniołów płacz

W tamtą cichą Wigilijną noc

nie liczyli łez spadających na koc,

gdy księżyc zapłakany świecił

zabrali wszystkich nawet dzieci.

Kolbami i szatańskim rykiem

splugawili tę świętą ciszę

wywieźli ich do lasu sosnowego

krew płynęła nie brudząc śniegu białego.

Gwiazda Północna była świadkiem,

gdzie zabito dzieci, ojca i matkę

teraz w jej jasności spoczną sobie

w wykopanym własnymi rękami grobie.

Śnieg przykrył ich białym puchem

a szczekacze odjechali z hukiem

z nimi kul ognistych grad

została cisza – słychać tylko Aniołów płacz.