Anioły są wśród Nas
Kiedy zamykając oczy wyobrażamy sobie anioła widzimy przed sobą białą smukłą postać w świetlistej aureoli.
Jednak, czy nie ulegamy stereotypowi, że jego wizerunek powinien, tak właśnie wyglądać.
A gdybyśmy przyjęli tezę, że te boskie istoty przed przyjściem na świat będąc jeszcze w niebie zgadzają się przybrać ludzką postać i kontynuować jej życie, aż do naturalnej śmierci.
Mają oni ,bowiem , wtedy swego rodzaju misje to wykonania.
Będąc tu na ziemi nie od razu, są świadomi swojego powołania.
Wiodą zwykłe , spokojne życie przeżywają , smutki i radości, życiowe tragedię.
Jednak , w głębi serca czują się inni, czują, że nie pasują do tego swiata , czują się starsi niż mógłby wskazywać na to ich wiek.
Pomagają ludziom , są bardzo wyczuleni na ludzką krzywdę.
Jak gąbka chłoną wszelkie emocje, dlatego bardzo często czują się zmęczeni i uciekają w samotność.
Dzięki temu mogą czerpać siłę z natury i lepiej wykorzystywać swoje zdolności.
Komentarze (5)
To prawda, daję 5!
Wiem coś na ten temat :-)
Serdecznie :)
Wspaniały tekst. Moim zdaniem, bardzo wartościowy i ciekawy. Dla zainteresowanych taką tematyką polecam film "Nosso Lar", z roku bodajże 2010. Polski tytuł to "Nasz Dom". To jeden z moich ulubionych filmów wszech czasów. Jest inny niż większość filmów. 5, pozdrawiam :-)
Bardzo ładne. Można by rzec, że umiemy dostrzec anioła w postaci, w której on nie istnieje, świetlistej, skrzydlatej, a nie potrafimy go zobaczyć takim, jakim jest naprawdę - w skórze ludzkiej, a czasem choćby psiej ;)
Naprawdę dobra miniaturka.
Bardzo dziękuję za pozytywne komentarze pod moim tekstem nie spodziewałam się takiego odbioru to bardzo miłe doświadczenie
Świetne! Nic dodać, nic ująć. Bardzo mi się podoba
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania