Apostoł Polesia

Wzorem dobrego owiec pasterza,

przemierzał Kresy w obronie wiary,

w modłach gorliwych niebu powierzał,

wokół świat cały.

Pomagał ludziom w codziennych sprawach,

nie dbając o to, że śmierć mu grozi,

tak, by prawdziwą wiarę wyznawał,

cały lud Boży.

W poglądach twardy był niczym skała,

której nie skruszą mroźne zawieje,

pragnął, by jedność zapanowała,

w całym Kościele.

Wśród błot Polesia, w wieśniaczych chatach,

ogłaszał ludziom dobrą nowinę,

chciał, by się Rusin z Polakiem zbratał,

przed Bożym Synem.

A gdy śmierć stała już coraz bliżej,

chociaż ustami ledwo poruszał,

na mękach ciężkich też się nie wyrzekł,

wiary w Chrystusa.

*

*

*

Świętemu Andrzejowi Boboli