Banał staje się odpoczynkiem dla psyche

Ustało na moment zwątpienie ducha, cichości.

A sięgnąłem ledwo po zakazany owoc, nieopodal

czekał matowy wszechświat, przodek szarości.

I nie mogę powiedzieć, bym cokolwiek schował,

a wziąłem na przetrzymanie. Dawne tajemnice,

które nawet wiatr już zapomniał i próżno szuka.

Drzewa również milczą. Nie jest jeszcze życiem,

ale powiem kiedyś, dobrze, że mój umysł zaufał

przeznaczeniu, które zdaje się kierować myślą.

I niepewność staje się drogą dla człowieka,

któremu nie tak bardzo przeszkadza to wszystko,

ale zwyczajnie już nie szuka. Dlatego przestał

pytać o sens i cel, słuszność i rzeczy, które są ważne,

bo w tej cichości odpowiedzi przychodzą same.