bez tytulu
nie chciałam wiedzieć
co kryje głębia tego spojrzenia
poważnego i subtelnego
niekiedy budzi niepokój
a jednak jest tak pożądane
jak ciało niejednej celebrytki
nie chcę wiedzieć
o czym myślisz
gdy wypowiadasz moje imię
bo i moje wytchnienia
są spod ciemnej gwiazdy
co najjaśniej nocą widnieje
naucz mnie swojej precyzji
nieokiełznanego spokoju
który przeraża zamiast inspirować
nie pragnę nowych wyzwań ani podbojów
jedynie spokoju którego masz w nadmiarze
i tej precyzji w byciu
gdy inni tylko bywają
Klaudia Gasztold
Następne części: bez tytulu bez tytulu
Komentarze (2)
Wszystko nosi swoją nazwę: góry, jeziora, mosty, parki, ludzie, zwierzęta, rośliny, drzewa, choroby, tornada, tsunami, planety, wulkany, dlaczego więc WIERSZE są ich pozbawione?
Piszesz tak, jakbyś znała wszystkie odpowiedzi, ale celowo zostawiała je w cieniu - i właśnie dlatego chce się czytać dalej.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania