Bez tytułu - ale to strasznie gorzka herbata do wypicia.

Kiedy zdejmę z siebie kaganiec nostalgii, to wiem, że człowiekiem już nie jestem.

Kiedy już zgasną światła tego świata, powiedz że czekasz tam na mnie i mogę poznać zapach Twój.

Kiedy spojrzę w oczy Śmierci, pragnę aby wyszeptała mi każdą prawdę, która została mi zasłonięta uśmiechami niewiadomego celu i pochodzenia.

Kiedyś nieświadomie chciałem zadzwonić do Ciebie, ale mama próbowała mi wytłumaczyć, że się nie dodzwonię.

Czasami patrzę na Twoje zdjęcia i pytam się czemu. Mam teraz łzy w oczach, a nadal nie stać mnie na odpowiedź.

Wiem, że matka moja cierpi i nikt nie potrafi zaspokoić tego bólu, w którym przyszło mi się wychować.

Nikt na tym świecie nie zwróci mi tego dziecięcego blasku szczęścia, który nigdy nie świecił.

Kiedyś byłem za mały, a i tak dorosłem za szybko - myślą o Tobie.

Kiedyś wrócę, a może Ty wrócisz do mnie?