Cicha elegia

pierwszy promień słońca

delikatnie dotyka okna

niczego nie podejrzewając

zegar jak zwykle spieszy o minutę

zdjęcie syna na komodzie

ma wciąż ten sam uśmiech

znajome kroki na schodach

spokojnie schodzą w kolejny dzień

tylko kwiaty na balkonie

wtulają się w siebie

czując że świat zostanie

trochę bardziej samotny