Ciemne zakamarki własnej szafy

Autobusowa twórczość :)

***

Mam ładną szafę. Ubrania nowe i stare wiszące w pewnym porządku, ładzie, który zaprowadzałam, co dawało dużą dawkę satysfakcji. Kiedyś tak myślałam, teraz trochę inaczej na to patrzę. Teraz widzę ciemność, przerażającą ciemność czającą się, na mnie i moje zmysły, dosłownie wszędzie. Mam wrażenie, że wariuję. Tracę zmysły wypychane przez obłęd mroku panującego w szafie...

Siedzę oparta plecami o ścianę i się modlę. O co? O łaskę? A może o szybkie zakończenie. Moje zapłakane oczy, otulone bruzdami wyrytymi przez łzy, obserwują jasną linię światła. Szparę w drzwiach mojej kryjówki. Przepraszam. Błąd. Kryjówką mogłam ją nazwać kilka sekund temu. Teraz to tylko zwykła szafa, skrzynka pełna oczekiwania na własną zgubę.

Czekam i nagle dociera dźwięk, który był nieunikniony. Pojękiwanie dotarło przed szafę, a zgniłe ręce zaczęły błądzić po powierzchi drzwi. Słyszę cię. Twój głód, twoją żądzę krwi, krwawych ochłapów, które chcesz zjadać z mego ciała. Słyszę jak skapuje krew z tego, co kiedyś było ustami. Słyszę jak spływa na posadzkę w moim domu, w domu moim i mojego męża.

Mój mąż. Przez nieskończoność gryzłam swą dłoń, byś nie słyszał jak znoszę się rozdzierającym płaczem. Mój szloch był takiej mocy, jak twe dłonie, które rozdzierały wnętrzności mojego ukochanego. Słyszałam jak go zjadasz, jak wydzierasz z niego życie, jak zalewasz szkarłatem naszą sypialnię. Słuchałam tego, a każdy dźwięk zabijał mnie coraz mocniej. Tak. Umarłam tyle razy ile ty zatopiłeś w nim zęby...

Nagle drzwi szafy się otwierają. Przedostałeś się. Patrzę na ciebie przez kurtynę łez i widzę śmierć we własnej osobie. Nie masz połowy twarzy. Kawałki skóry i ścięgien przyozdabiają tę ziejącą nienawiścią przestrzeń. Puste, wyblakłe oczy patrzą wprost na mnie. Widzę w nich swoją śmierć. Są jak zwierciadło pokazujące przyszłość. Bardzo niedaleką przyszłość. Unosisz dłonie pełne zgnilizny i świeżej, jak i starej, krwi. Robisz pierwszy drżący krok, a ja nawet nie chcę się bronić.

Ciekawe, czy będzie bardzo bolało. Nie wiem, ale zaraz się dowiem...