Czarna kampania

Obłudy gesty na palcach w kłamstwach mazane

co dzień karnawał obłudy się rozpoczyna

seanse nienawiści po dwóch stronach wina

radości słońce za mgłą budzi się nad ranem

Tyle pada słów, spisane zdanie za zdaniem

na naszych oczach znowu prawdę się ucina

pękła jak słaba nić już dawno arki lina

nie pogada czarna owca z białym baranem

Co nas skromnych poetów obchodzą prezencje

kolejne przemowy i słowa bez pokrycia

zostaniemy w cieniu bo szare eminencje

Łatają swe błędy na maszynie do szycia

piszą antypoezje i sobie intencje

nadzieje odebrawszy normalnego życia