czas
mała dziewczynka na rozbujanej huśtawce
ruch – ona
ona – ruch
jeszcze nie wie że już jutro będzie świadoma huśtawki
ruch – lęk
lęk – ruch
potem upadek
osobno ruch
osobno lęk
osobno ona
na swoim miejscu zostaje tylko huśtawka
mała dziewczynka na rozbujanej huśtawce
ruch – ona
ona – ruch
jeszcze nie wie że już jutro będzie świadoma huśtawki
ruch – lęk
lęk – ruch
potem upadek
osobno ruch
osobno lęk
osobno ona
na swoim miejscu zostaje tylko huśtawka
Komentarze (13)
Wczoraj mała, radosna dziewczynka.
Jutro dorosła i bardzo ostrożna kobieta.
Tak to bywa w życiu, bo wszystkie doświadczenia kształtują nas, jako człowieka.
Pozdrawiam
Dzięki
Bardzo poruszający i mądry.
Dzięki.
Tym razem jakoś poniżej Twojego poziomu.
No cóż, może i tak, a może i nie, to trochę inny wiersz w swej konstrukcji.
Dzięki za odwiedziny i komentarz.
Lotos przecież widzę konstrukcję, która jest do bani. Ty powinieneś to zobrazować, a nie ruch - lęk, lęk- ruch.
Wiadomo o co chodzi, ale poezji w tym nie ms, przecież potrafisz wydobyć ją ze słów.
laura123 to stary wiersz, wrzuciłem go z ciekawości czy jeszcze się komuś spodoba.
Podoba mi się :D
Dzięki
Tekst o tym, jak zmieniają nas złe doświadczenia. Sztuką jest w lęku zachować to dziecko, które jeszcze wczoraj huśtało się z uśmiechem na huśtawce... Ah, zupełnie jakbym widziała zdjęcia z dzieciństwa. A potem idę, siadam na starą huśtawkę i robię to samo, by jeszcze raz poczuć moment, za którym szczerze nie ma co tęsknić. Ale jednak się tęskni, bo to część ciebie.
Pozdrawiam.
Bardzo dziękuję z poświęcony czas, trochę się naczytałaś mojej twórczości, cieszy mnie, że Ci się spodobała.
Lotos Ano, spodobała mi się, spodobała, jak coś nowego wrzucisz to chętnie zajrzę. :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania