czas gość(c)a

perłopław ciebie podarował

ot tak

maleńkie ziarnko piasku

straciłem wszystkie zbędne słowa

w starych księżycach

srebrnych brzasków

 

wysupłał perłę tylko dla mnie

w mlecznym wytworze czasu biedy

niebieski zegar cykał grzech

i bił godziny do spowiedzi

 

znaczyłaś ścieżki pośród tkanek

a pory skóry bzem tryskały

cicho już miła

to szał planet

 

krwią dziś plamisz

na szlakach komet zdruzgotanych

 

oddałaś cud dostałaś piołun

nie mów że gorzko jest w tym niebie

usiądźmy znowu dziś do stołu

pozwólmy sobie już zardzewieć

 

więc usychajmy

niech się stanie

w gasnącym blasku

gdzieś nad ranem

 

amen

Średnia ocena: 4.2  Głosów: 10

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (21)

  • IgaIga 15.03.2021

    :P

  • pansowa 15.03.2021

    :D

  • IgaIga 15.03.2021

    ?

  • madmike 15.03.2021

    Ładne, o starzeniu

  • pansowa 15.03.2021

    Ze wspomnieniami

  • Tjeri 15.03.2021

    Świetne.

  • Tjeri 15.03.2021

    Poza tytułem ;)

  • pansowa 15.03.2021

    Dlaczego?

  • IgaIga 15.03.2021

    A co on niby znaczy?

  • Tjeri 15.03.2021

    pansowa
    Zdecydowałabym się na jedno. Zamiast dwa w jednym. To już nieco przebrzmiały numer, oryginalnością nie grzeszy, brzmieniem też nie.

  • pansowa 15.03.2021

    Nie żartuj...

  • pansowa 15.03.2021

    Tjeri Nie sądzę.
    Uważam, że tu dwa grzybki w barszcz pasują.

  • Tjeri 15.03.2021

    pansowa
    Nie przekonuję. To Twój wiersz.

  • pansowa 15.03.2021

    Tjeri A ja nie mam dziś siły na przekonywanie.
    Napisałem to sobie na odstresowanie :)

  • Tjeri 15.03.2021

    pansowa no to nieźle Ci poszło.
    Dobrze, że choć tak stres na dobre wyszedł.

  • pansowa 15.03.2021

    Tjeri :)))

  • Szpilka 16.03.2021

    Pansowa, wiersz finezyjny i ładniutki, mimo wariacyjnej budowy rym słychać mocno, a pewien poeta rzekł, że w wierszu współczesnym rym powinno się widzieć, ale nie słyszeć. Tjaaaaaaaaaaaa, mnie asonanase i konsonanse nie przekonują za bardzo, uważam, że każdy powinien się indywidualnie realizować twórczo, bo co człowiek, to inne spojrzenie na poezję, jak i możliwości ?

    Bardzo mi się wiersz podobuje ?

  • pansowa 16.03.2021

    Jak wariat to i wariacje mu w głowie?
    Podziękował

  • Pasja 16.03.2021

    Taki gość z gośćcem przewlekłym postępującym, to jest coś. Reumatyzm często się myli się z romantyzmem. A tak na marginesie, ładnie napisałeś o "stawie" niczym Leśmian :)

    Pozdrawiam

  • Lotos 16.03.2021

    Dobry wiersz.

  • pansowa 16.03.2021

    Ot, historia dziadków, gdzie on wspomina ich pierwszy raz.
    Podziękował:)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania