Czas zemsty

Godzina odwetu wybiła,

na wietrze łopoczą sztandary,

w jedności przeciwieństw tkwi siła,

by w jednej melodii się zgrały.

Jak dzielni obrońcy Termopil,

wzleciały orlęta nad pole,

by wrogów w ich własnej krwi topić,

wdziać laur zwycięski lub polec.

By wrócić do domów na tarczy,

a tchu, gdy zabraknie to na niej,

wnuk kiedyś z radością zatańczy,

ojczyzna nam wolna zostanie.

(Podchorążym)

Przepraszam za spóźnienie, ale gdy rudy niemiecki bandyta podpalał kraj wiersz musiał chwile zaczekać.