Czerwone szpilki
Tak mi cicho,
i spokojnie,
jakby ta chwila
była gdzieś zapisana,
tylko lata czekania.
Oczy już są ślepe,
zostaje powiew wiatru
na ustach,
gdzieś tam zapach
i inne dusze, które niepotrzebnie czuję,
smak, który roztrząsa
każdą jego nutę.
Słońce i księżyc,
bo wiem, że istnieją.
Sukienka Twoja,
bo ona zawsze jest z wiatrem,
rozwiana,
i czerwone szpilki —
rozrzucone
Następne części: Czerwone szpilki 2 Czerwone szpilki 3

Komentarze (4)
TAKIE SENTYMENTALNE, TO NIE JEST ZŁE PISANIE ALE ZA MAŁO NP. BRAKUJE MI KTO KOGO PUŚCIŁ W TRĄBĘ I DLACZEGO
Nie mam pojęcia 😛
NIESTETY SZTUKA / TAK SE/ DLA SZTUKI
Dzięki za opinie 👍 każda jest cenna ❤️
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania