CZŁOWIEK a może małpolud

Kim jesteś człowieku we wszechświecie

Że ci się podbój kosmosu plecie.

To w swej świadomości zawsze miej

Że jesteś pyłkiem, a może nawet mniej.

I o dziwo, TĘ NICOŚĆ z kosmosu na zawsze

Bóg podniósł do rangi ‘NA PODOBIEŃSTWO NASZE’.

Czy ten niewyobrażalny 'lepton' a może 'kwark'

Takiej godności, jest w oczach Stwórcy tego wart.

To do Duszy tego pyłku, zostały nakazane słowa

Czyńcie sobie Ziemię poddaną, jak się wam podoba.

Czymże ta drobina jest we wszechświecie?

Że o takim wyróżnieniu w kosmosie plecie.

Dlatego CZŁOWIEK UDUCHOWIONY, TO BRZMI DUMNIE

A nie jak wg tumanów bez duszy, tylko durnie.

Czyż pomyślałeś, kto człowieka do tej roli powołał

By wśród tego ogromu materii kosmicznej tak brylował.

Czy jego znaczenie, wynika ze śmiertelnego ciała

Czy mu coś więcej, do życia potęga Boga dała.

Czy tylko jesteś niczym i pyłkiem w kosmosie

Czy WSPÓLNIKIEM w tworzonym przez BOGA etosie.

Boże dałeś mi osobiście, tu i teraz przywilej bycia

A czymże ja jako człowiek, odpłacę Ci za łaskę życia?

Inspiracja;

*Tyś pan wszystkiego świata, Tyś niebo zbudował

I złotymi gwiazdami ślicznieś uhaftował.

Wdzięcznym Cię tedy sercem, Panie, wyznawamy,

Bo nad to, przystojniejszej ofiary nie mamy*(JK).