Cztery pory roku: Wdzięki (9/10)

„Wdzięki“

(Narrator)

Sople wszelkie lecą, spadają,

roztopiły się jeziora;

pod stopy im się głośno walają,

wybaczenia przyszła pora,

czy słyszycie już te wdzięki?

Dźwięk niby mały, a jednak wielki,

co w przyrodzie tak wiele nam zmienia;

wraz z dźwiękiem miłości tudzież docenienia.

Pamiętam jak ci uśmiechali się pierwszy raz,

gdy dostrzegli jasno twoją piękną twarz;

jak pierwszym promieniem darzeni,

było to czymś, co ich zmieni.

Kwiaty wszelkie kwitną dumnie,

oświetla się każda nora;

drzewa się już prostują schludnie,

wybaczenia przyszła pora…