daleko do błękitu

myśli otwierają twoje drzwi

świat czaruje kolorami

zbliża budząc dzień

jest w zasięgu ręki

lecz...

nie pozwala się dotknąć

ofiaruje obrazy za szybą

zachwyt nie ma

wystarczająco czasu

trwa jak złudzenie

mija nas

gasną nie tylko kolory

blednie słońce

krople rosy na listkach

nie mienią się barwami tęczy

codzienność dotyka szarości

bliskie staje się dalekie

mimo że jest blisko

2.2024 andrew