Do Ciebie
Poskładaj mnie,
Bo serce mam w milionach części
I nie potrafię go posklejać,
Ułożyć w jedną całość.
Przytul mnie mocno,
Wszystko mnie boli
I patrząc w przyszłość,
Nie widzę szans na polepszenie.
Naucz mnie oddychać.
Od kilku dni siedzę z zapartym tchem
I patrzę w ekran telefonu,
Marząc, że zadzwonisz.
Zapukaj mi do drzwi.
Siedzę sama w mieszkaniu
Nie wpuszczam nikogo
Chociaż czuję się taka samotna.
Pokochaj mnie,
Uratuj mnie.
Topię się we własnych łzach
Puls wysadza mi żyły.
Daj mi jakiś znak,
Bo nie wiem którą drogą iść
I chociaż straciłam wszystko
Ciągle mam nadzieję,
Że w Twojej głowie
Znajdę odrobinę miejsca.
Komentarze (9)
Bardzo ładny, wzruszający wierszyk. Prosty, w pozytywnym znaczeniu, i przystępny dla każdego : ) 5
Pomyślałam dokładnie jak Angela 5 :)
Przyjemnie się go czyta :) 5
Jakie piękne. Jakbym umiała, to bym takie napisała :c
Dziękuję Wam za takie miłe słowa! :)
To niesamowite, kiedy czytasz swoje własne myśli i zgadzam się z przedmówczynią (niestetynie dane mi jest wyrażać się tak pięknie :( )
Ohh, jeżeli Twoje słowa będą szczere, to będą piękne ! Dziękuję za komentarz i przesyłam pozdrowienia ! :)
"Bo nie wiem którą drogą iść" - przecinek po "wiem"
Ten wiersz jest przykry, ale równocześnie uroczy, bo pokazuje taką prostą potrzebę zainteresowania, zaistnienia w czyichś myślach i takiego zwykłego, niewzniosłego kochania. Zostawiam 5 :)
Dziękuję !
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania