*** [...do K, który nadal nie poprawił dywanu]

moje uczucia zgniotłeś

jak kartkę z kolejnym nieudanym rysunkiem

gdy przy zachodzie słońca jedna łza spłynęła

po moim policzku ,

ty śmiałeś się w niebo głosy ze swoimi kolegami

przy następnej butelce amareny

ja piłam chyba już dziesiąty kubek zielonej herbaty

gorzkiej jak mój ton, kiedy zadzwoniłeś i powiedziałeś, że

ona z n o w u cię zdradziła

pędem wybiegłam na boso rzucając wszystko,

złapałam pod ramiona i przywlokłam

do mojego mieszkania

a ty wyszeptałeś tylko, że dalej za nią tęsknisz

spałeś na mojej podłodze przykryty dywanem,

bo na koc nie zasługiwałeś

tak jak na moje uczucia