Do wszystkich dusz jak ja

Do wszystkich dusz jak ja,

i tych, które mnie otaczają w tej chwili,

dajcie mi proszę siłę abym mogła przeżyć kolejny dzień,

lepiej niż ten dzisiejszy.

Wiecie, każda żywa istota mnie przeraża,

czuję się jakby mnie obserwowały.

Wariuję, szaleję,

serce galopuje,

czasem chcę aby mnie zauważyły,

przyjęły,

pokochały,

polubiły,

czasem po prostu chcę aby zniknęły,

zapomniały,

zmarły,

nie widziały,

Ale takie jest życie ducha,

to tak naprawdę samotne życie bez nikogo,

do którego przywykłam za bardzo.

A myślałam, że patrzenie na szczęście innych,

będzie wystarczające.

Złudne marzenie.

Człowiek jest tylko wtedy szczęśliwy

kiedy może przeżywać te ważne chwile z innymi.

Duch to tylko zagubiona, samotna, dusza,

bez ksztyny szczęścia w sercu, czy ludzi których kocha,

a milionem ludzi których chce pokochać.