Drogi Ojcze!

Drogi Ojcze!

Całymi tygodniami pracowałeś,

nie raz prace do domu przynosiłeś.

Dodawałeś marzenia, rady mnożyłeś,

obowiązki sprawiedliwie dzieliłeś,

cierpliwie uwagi żony znosiłeś.

*

Czasem napięcia nie wytrzymywałeś.

By wreszcie w letnie sobotnie wieczory

odpocząć, odprężyć się od znoju pracy,

doznać chwili wytchnienia i spokoju,

rozprostować fale na marsowym czole.

*

Luźno rozpuścić napięte mięśnie,

rozpuścić nuty przy otwartym oknie

i zagrać rzewne francuskie melodie

oraz marszowe, żołnierskie piosenki

na starym, dźwięcznym akordeonie.

*

Jeszcze raz przeżywać lata młodości,

pierwszych oczarowań i miłości,

zrzucić ciężkie kamienie wspomnień z serca,

które przygniatał smutek i wojenny los.

*

Wypadają nuty na bruk, maszerują,

by po chwili w tangu zawirować,

jak smukła baletnica na życia scenie,

co chce przystojnego młodzieńca uwieść

lub wznieść się lotem sokoła.

*

Za wszystko ślę do nieba

serdeczne podziękowania

- wielkie dzięki Ojcze.

04.07.2026 r.