dzień kaktusa

Telefon nie odpowiadał, a to był być może najważniejszy telefon w moim życiu.

Zostało mi parę dni . Pikawa wysiadła całkiem i leżąc pod sztucznym porąbańcem technologii, wiedziałem. Kukułka boga już puszcza pawia medycznego, jak to w świecie ptaków tego świata bywa.

Sprzedam serce pasującemu biorcy. Termin do uzgodnienia

Tonący dopadł do brzytwy i zapewne pounosi się chwilę na grzbiecie fali. Nie wolno sprzedawać przecież organów, a tym bardziej organów żywotnych dla dawcy.

Ale to ogłoszenie w miejscowej gazecie kłuło, drażniło, szarpało, wyło. Kto mi podrzucił wczorajsze „Ogłoszenia” z tym podkreślonym wpisem?

Dostałem też podobnie brzmiącego esemesa.

Dryń, dryń...Ostatnie niebo do wynajęcia lub sprzedania. Z widokiem na raj

Kiedyś o tym mięśniu nie myślałem. Był, tłukł się niezależnie od moich działań, szaleństw, miłości i przebalowanych nocy.

A dziś patrzę na monitor i boję się wysikać.

Mogę tylko dzwonić.

- Słucham? - Głos w słuchawce brzmiał jak szczytowanie rakowca pod maską tlenową. Rzęził, świstał. To był kobiecy głos, ale nie z gatunku klasyki filmów porno, kiedy tchawica jest równie silna jak macica. Ta osoba też była na granicy.

- Pani... ma serce... do sprzedania...

- Drogie... - zapiało w słuchawkę. – Potrzeba jeszcze jakiegoś organu?

- Nie...

- Kiedy dostawa ma być?

- Jak pani... - wydyszałem. - Chce to zrobić?

Cisza.

- Drogo jest. Jak pan z czasem?

- Góra parę dni... Skąd wiadomo, że będzie pasować?

- U pana będzie.

- Skąd... pani... wie...

- Chce pan?

- Chcę.

- To wpłata na podane konto. Operację zamówić na pojutrze po przedstawieniu dowodu przelewu w necie i osobistej deklaracji w miejscowej telewizji.

- A jak... oszukam?

- Nie oszuka pan. Choć ten jeden raz. Wszystko co pan ma - powiedziała i wyłączyła się. Nic nie zrozumiałem.

Kto powiedział „słodka śmierć w objęciach boga” jest porąbańcem z gatunku świrów z kościoła spagetti, choć może nie na miarę świrów głoszących odpuszczenie grzechów w sutannie klejącej się od spermy na widok kilkuletniego dzieciaka.

Chcą przekonać cię o tunelu, świetle i dobrym dziadku czekającym po drugiej stronie.

Ja poczułem nagle uderzenie ekspresu w centrum klatki piersiowej.

Światło było porażające, zgrzyt kół zatańczył w mózgu, a wjazd skurczył się do rozmiarów norki myszy polnej.

- Przeszczep? - wycharczałem.

- Nie mamy dawcy panie Eron.

- Telefon jest w szufladce. - I zapadła ciemność.

-Panie Eron, panie Eron, czas wracać. Ma pan nowe serce i wrócił pan do nas.

- Jak? Pić - to jedyne co udało mi się wyszeptać.

Chwilę po pańskim zatrzymaniu akcji dostaliśmy telefon z pogotowia. Był wypadek śmiertelny jakiejś kobiety. Przedziwne, ale zostawiła tylko list w samochodzie, gdzie przekazała organy na rzecz transplantacji, a serce konkretnie dla pana...

- I?

- Kolejny cud. Pasowało idealnie.

- A ten numer telefonu, który zostawiłem w szafce?

- Już nie odpowiadał.

Cudem ocalony milioner przekazał cały majątek dla domu ofiar przemocy, porzuconych kobiet i dla schroniska dla zwierząt. Niesamowity gest z jego strony powrocie z zaświatów, jak napisał kapelan szpitala w Elroks Bay.

Dziękuję ci nieznana córko. Chciałbym poznać jeszcze raz twoją matkę i zamieszkać z nią na pustyni Chihuahua

Bez ludzi.

- Dobrze, że gejów nie wspomógł - powiedział pasterz szpitala.