Dziewczyna z lustra

Nie znam siebie, tej którą jestem

Podchodzę do lustra i widzę człowieka

Pytam się go " Powiesz kim jesteś? "

Powtarza moje słowa, nie odpowiada i czeka.

 

Dziewczyna z odbicia, obca choć znana

Oczy ma smutne, wpatrzone w moje

Po chwili ciszy pada na kolana

A ja zauważam, że też już nie stoję

 

Zaczynam płakać, a ona ze mną

Chcę ją pocieszyć, czuję jak cierpi

Wiem, że przytłacza ją zwykła codzienność

I wiem, że jak ja nie boi się śmierci

 

Bo czego się bać, gdy już jest się martwym

Pomimo oddechu i bicia serca

Kiedy od smutku jest się wyżartym

A każdy poranek to kat i morderca

 

Widzę przed sobą dziewczynę bez duszy

Bez sił i marzeń, planów na przyszłość

Wiem, że jak ja życia chce się nauczyć

Ale w złym świecie istnieć jej przyszło

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 11

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (20)

  • Mroczhna 22.07.2015

    Jak dla mnie majstersztyk.
    Piąteczka.

  • NIka 22.07.2015

    Dziękuję bardzo :)

  • NataliaO 22.07.2015

    Genialnie napisane. Pełne uczuć. 5:)

  • Galthar01 22.07.2015

    Bardzo głębokie i poruszające.

    zamiast
    Pytam się go " Hej, powiesz mi kim jesteś? "
    dałbym
    Pytam się go "Powiesz kim jesteś?"

    pada, zamiast upada.

    Wtedy sylaby będą się zgadzać :D

    Reszta ekstra. Jestem naprawdę pod wrażeniem. Ostatnia zwrotka to arcydzieło.
    Daję pięć, ale zastanów się nad tym co Ci poradziłem :*

  • CrazyWorld 22.07.2015

    Jestem pod wrażeniem. Piękny wiersz, przedstawiający uczucia niejednego z nas... 5 :)

  • enso21 22.07.2015

    naprawdę coś cudownego! :)

  • Niebieska 22.07.2015

    Emocjonalny wiersz. Pięknie napisany. 5 :)

  • NIka 22.07.2015

    Galthar01 już poprawione, faktycznie, lepiej brzmi :p dziękuję za podpowiedź !

    Oczywiście dziękuję wszystkim za tak miłe słowa :)

  • Galthar01 22.07.2015

    No i ekstra, oby tak dalej!
    Wujek powtarza:
    Słaby najważniejsze :D

  • Chris 22.07.2015

    Pięknie. Ale każdy nosi w sobie promień słońca, Twój jest głęboko schowany. Któregoś dnia, zostanie odnaleziony. Wtedy otworzysz się na wieczność, by odlecieć w nieskończoność. Poznasz smak życia, nie egzystencji, prawdziwego życia. Światło Twego wnętrza oświetli dłonie i zrozumiesz, że trzymasz nowe zaklęcie.
    5!

  • NIka 22.07.2015

    Chris - mam taką nadzieję, bo jak na razie, to w moim życiu jest zbyt pochmurnie i deszczowo.. Nie pozostaje nic innego, jak czekać na odrobinę słońca i wierzyć, że kiedyś zobaczę upragnioną tęczę :)

  • CrazyWorld 22.07.2015

    Trzymaj się NIka...Czasem lepiej nie czekać ale walczyć już teraz o chociaż jeden dzień wartego życia :) Będzie dobrze. Na pewno. Pozdrawiam :)

  • Angela 22.07.2015

    Aż mnie zatkało, majstersztyk : )

  • NIka 22.07.2015

    Dziekuje Wam bardzo za tak cieple slowa! :))

  • Amy 22.07.2015

    Dobra, nie znam się na wierszach, więc zbyt wielu błędów wytknąć nie mogę. Powiem tylko, że w kilku miejscach nie zgadza się rytm.
    A co do treści, przesłanie bardzo mi się podobało. Mogłam wyobrazić sobie tę dziewczynę. Naprawdę ładne. :)

  • NIka 23.07.2015

    Dziekuje Amy ! :)

  • Pięknie to napisałaś, nie potrzeba tu zbędnych zachwytów, wiersz sam się broni :)

  • NIka 06.06.2016

    Dziękuję ! To bardzo miłe ! :)

  • Rasia 05.07.2016

    " Powiesz kim jesteś? " - bez tych spacji przy cudzysłowie
    Uwielbiam te Twoje wiersze nawiązujące do obecnego stanu świata i postrzegania człowieczeństwa. Strasznie spodobał mi się ten obrazek podmiotu, który spogląda na swoje odbicie i na zasadzie tego analizuje to, co dzieje się w jego życiu, tak jakby dzięki temu miał wreszcie komu to przekazać, to już taka skrajna samotność. Zostawiam 5 :)

  • NIka 07.07.2016

    Uffff. jednak nie jest tak źle z moją twórczością ! :D dziękuję oczywiście !

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania