Dziura - Wywiad

Warszawa 11 Września 2026. Czyli do tego wydarzenia dojdzie za jedenaście dni. Nic na to nie poradzę, że pisze historie na faktach do których jeszcze nie doszło. Ale nie czas i miejsce aby się Wam tłumaczyć. Z poważaniem dla drogich czytelników. A więc...

Dziennikarz radiowy zadaje pytanie do przypadkowego przechodnia. Jest nim pan Zbigniew z Pasikurowic. Obecnie mieszka w Warszawie od czterech lat. Ma siedemdziesiąt lat. Wysoki, szczupły, na głowie siwe krótkie włosy.

— Przepraszam. Czego się pan obawia w dzisiejszym świecie?

— Ja? Proszę pana, to boję się czarnej dziury. No i że prądu mi nie włączą ponownie. Bo za późno zapłaciłem rachunek.

— A Rosji?

— Czarna dziura ich posprząta. Spokojnie!

— Mógłby pan bardziej sprecyzować swoje obawy?

— Jak? No! Dziura czarna, kosmos! Nie muszę tłumaczyć.

— Ale przecież nie ma żadnych przesłanek, aby się obawiać tego zjawiska fizycznego. Ta czarna dziura jest w naszej galaktyce...

— W naszej? No to pięknie! Pan myśli, że ona przestrzega granic państwowych? Albo że ma procedurę odwoławczą?

— Sagittarius A jest oddalona o 26 tysięcy lat świetlnych. Grawitacja tak nie działa.*

— Panie szanowny, prąd też miał działać bez problemu, a jak wysłałem przelew, to od razu w elektrowni udają, że nic nie doszło i nie chcą go włączyć. Naukowcy mówią jedno, a życie robi swoje. Dzisiaj jest 26 tysięcy lat, a jutro się okaże, że źle zsumowali w excelu i wciągnie nas przed obiadem.

— A ten prąd? To chociaż realne zagrożenie.

— Realne? To jest katastrofa lokalna! Jak mi go nie włączą, to nie zobaczę w telewizji, jak ta czarna dziura nadciąga. I zostanę w ciemności sam na sam z własnymi myślami. A tego, proszę pana, to ja się boję najbardziej na świecie.

​