Hejtom STOP (marethyux)

Marethyux i co wybaczysz?

-- Och, co ty tu robisz? -- zapytał wystraszony Khartus, zamykając drzwi do centrum operacyjnego, gdzie trójka internetowych policjantów właśnie rozpoczynała pracę.

-- Przepraszam. Spóźniłam się? -- odparła średniego wzrostu kobieta, a jej oczy zabłysły żywym ogniem.

-- Ależ nie -- zapewnił ją upiór i wskazał palcem na krzesło. -- Usiądź, proszę. Może wody, whisky, wina?

-- Denaturat, jeśli łaska -- odpowiedziała dziewczyna, zajmując miejsce na największym fotelu, niewątpliwie należącym do czarnego upiora.

Gdy już zaspokoiła pragnienie, rozsiadła się wygodniej i zarzucając nogę na nogę, spojrzała na Khartusa przeszywającym wzrokiem.

-- Przyznaj się, upiorku, zapomniałeś o zaproszeniu dla mnie.

-- Nie, nie, nie -- zarzekała się zjawa, kryjąc twarz w kapturze. -- Po prostu twoje metody do walki z hejterami są...

-- No jakie?! -- przerwała mu ostro. -- Złe, słabe, mało przekonujące?

-- Chciałem powiedzieć... nietypowe. Ostatni hejter, który odwiedził twoje prace, zniknął w niewyjaśnionych okolicznościach. Nie zostało po nim nic. Nawet adres MAC karty sieciowej, dzięki której uzyskał połączenie.

-- No wiesz -- zachichotała dziewczyna -- Odwiedziłam go i pokazałam, co znaczy obrażanie kobiet.

-- Nie chcę znać szczegółów -- odparł Khartus i łapiąc stojącą na stole butelkę denaturatu, opróżnił ją do cna.

-- Tym lepiej. To jak będzie? Wcielisz mnie do drużyny?

-- No wiesz, Marethyux -- zaczął upiór, lecz na widok wysywającej się z rękawa kobiety żmiji, przełknął głośno ślinę. -- Witaj w zespole!