Horyzont

Myśl kilka głów ma,

lecz chcę by zamknęły pyski.

Przestały szczekać i demonstrować uciski .

Ponad myśl wzbijam się

do uczucia chowam się.

W tym domu posprzątać też trzeba,

by uchylić okno do nieba.

Poprzekładać stare graty,

wyrzucić niepotrzebne rzeczy z szafy.

Do kubła wynieść wszystko

i pójść na zielone pastwisko,

odnaleźć tam pasterza,

który na zielonym lądzie,

znajdzie namiot i ze mną usiądzie .

Razem zaśpiewamy do nieba o kawałek codziennego chleba.

Echo do nas oczyszczone wróci , bym na skrzydłach wiary

ba ziemię mogła powrócić.