Istar i Szamhazai II: Klejnot Rzymu

W ciemności – jak ametysty –

Pręży się moja kochanka.

Ja, złowrogi duch wieczysty,

Odganiam więc blask poranka,

Bo w pałacach najśmielszych snów

Kwitną czarne orchideye.

Tęskniący w głosach wron i sów,

Patrzę w lodowe wierzeje;

Bo cóż słodszego jest w światy,

Jak patrzeć w rozgwieżdżony Rzym

I czekać miłej jak kwiaty;

Patrzeć za kochanki łonem,

Co wśród obłoków wiedzie prym,

I lec w objęciu wyśnionem!

…objęciu Twym.